Bahar gelir gelmez…Badem ağaçları çiçeklenir, dallar beyaza keser. Papatyalar bir anda toprağı halıya çevirir. Doğanın kokusu değişir, gökyüzü bile daha berrak görünür. Bahar yalnızca bir mevsim değil; ruhun yeniden doğuşudur. İçimizde cemreler birer birer düşer, duygular kabarır, kalp kıpır kıpır olur.

Tıpkı toprağın çatlayıp filiz vermesi, suların ısınması, havanın yumuşaması gibi, insanoğlu da baharda bir başka olur. Bakışlarımız güzelleşir, yüzümüzde farkında olmadan tebessüm belirir. Bütün duyu organlarımız adeta bayram eder. Çünkü doğa, cömertçe ikramlarda bulunur.

Aşk, baharla özdeşleşir. Ayrılıklar ise nedense hep sonbahara bırakılır. İnsan hayatı da böyledir zaten: Bahar coşkunun, yeniliğin ve yeşermenin mevsimiyse; sonbahar sükûnetin, vedaların ve durgunluğun mevsimidir.

Bahar, içimizdeki tüm buzları eritir. Kararmış yanlarımızı ışığa çıkarır. Umudu yeniden yeşertir. Bir selam gibidir uzaklara, bir davet gibidir görülmeyenleri görmeye. Bahar, kırılmış kalpleri onarmak için fırsattır. Unutulmuş dostları hatırlamak, özlenenleri ziyaret etmek, kaybedilenleri rahmetle anmak için bir vesiledir.

Ömrün ilkbaharı gençliktir, ruhun ilkbaharı coşkunluktur, kalbin ilkbaharı sevgidir.Toplumların ilkbaharı ise barış, kardeşlik, sevinç ve kucaklaşmadır.

Bahar, insanın hayata bakışını yenilemesi demektir. Filizlenmek, yeni düşünceler ekmek, yeni işlere girişmek, yeni ümitlere sarılmak demektir. “Olmaz” dediğimiz şeylerin bile kolaylıkla gerçekleştiği, mucizelerin bize daha yakın durduğu bir dönüm noktasıdır. Senede yalnızca bir kez yaşanır ama iyi değerlendirilirse ömür boyu sürecek bir güç verir.

Bahar, yok oluşların ardından gelen yeniden doğuştur. Ne yaz gibi kavurucudur, ne kış gibi dondurucu… Her şey tam kıvamındadır. Doğanın en güzel hali, hayatın en taze tadı bahardadır.

Ve biz, yeryüzünün en şanslı coğrafyasında yaşıyoruz. Anadolu’da, Trakya’da, Mezopotamya’da, Kafkaslarda… Baharın en güzel yaşandığı topraklarda. Bir göçmen kuşun binlerce kilometre yol alarak ulaşmaya çalıştığı, bir kaplumbağanın yıllarca emek vererek kavuşmak istediği topraklarda yaşıyoruz. Ama farkında mıyız? Çoğu zaman değil. Vurdumduymazca tüketiyoruz, sevgiyi ve barışı unutuyoruz.

Oysa bahar bize şunu hatırlatıyor:İçimizdeki ayrılıkları, kalbimizdeki sınırları kaldıralım. Dillerin, tenlerin, ırkların ötesinde bir bütünlük içinde yaşayalım. Barışı ve kardeşliği, tıpkı doğanın uyumlu ahengi gibi hayatımıza taşıyalım.

Ben bu bahar vesilesiyle diliyorum ki:Baharın bütün renkleri, kokuları, duyguları sizinle olsun. Yüreğiniz, ruhunuz ve bedeniniz baharı hep yeniden, yeşererek yaşasın.