Ölüm...Duyunca insanın içinde bir ürperti kaplar.Çok soğuk bir ifadedir.Onu bu kadar olumsuz kılan bizim ona verdiğimiz anlamdır aslında yoksa ölüm; çok göreceli bir kavramdır. Yani onunla da olmuyor onsuz da olmuyor. Ölüm olmazsa ne olur kimse bilmiyor. Ya çok mutlu olurduk, ya da her şey birbirine karışır mutsuzluğu hep yaşardık...Ölüm, doğal bir döngü aslında. Vakti dolanlar gider, yerine yeni bir nesil gelir. Bu hep böyle devam eder. Her yok oluş yeni bir hayatın habercisidir. Çok ilginç ama ölüm olmazsa hayat çok sıkıcı olur. İnsanlar ellerinde olan ömürlerinin kıymetini bilmezler. Yani bir zaman kısıtlaması olmadan yaşamak, insanları rahata alıştırır. Nasıl olsa hep varız düşüncesi insanları bir çıkmaza sürükler. Hiç bir amacımız olmadan yaşamaya başlarız. Bir şeyleri başarmak için savaşmak aklımızın ucundan bile geçmez. Geçse bile hep bu dünyada kalacağımızı bildiğimiz için sürekli erteleriz.

Düzen diye bir şey kalmaz. İnsanlar sorumluluklarını bilmez hale gelirler. Kim bilir belki de suçlar çoğalır. Çünkü ölüm olmadığı için "yaptıklarımızın hesabını mutlaka vereceğiz" düşüncesi de ortadan kalkar.Belki de insanlar vahşileşir. Çünkü sürekli olarak nüfus artacaktır. Çok fazla insan,çok fazla zorluk, çok fazla düşünce, farklı görüşler demektir.Eski ve yeni gibi bir kavram olmayacağından bütün bu düşünceler birbirine karışacaktır. Bunun dışında hastalıklar çoğalır, insanlar çok daha fazla acı çeker. Çünkü ya iyileşecek (ki böyle bir ortamda çok zor) ya da sonsuza dek hasta kalınacak. Yok olma gibi bir olay olmayacağından hiç  bir şey düzelmeyecek. Ekolojik denge tamamen bozulacak. Doğa diye bir şey kalmayacak. Tabi ki huzur, mutluluk gibi duygular da...Aslında, sevdiklerimizle sonsuza dek birlikte olacağız düşüncesi kulağa hoş gelebilir, ancak kaybetme korkumuz olmadığı için birbirimizin kıymetini bilemeyeceğiz. Sürekli kırılacağız. Belki insanlar yok olmayacaklar ama bir süre sonra sevgi, saygı, neşe, huzur gibi kavramların yok olduğunu göreceğiz. Zaten hayatı da çekilir kılan bunlar değil mi?Bütün bunlar yok olunca hayat kavramı ortadan kalkacak. Belki de biyolojik olarak var olacağız ama hepimiz ruhsuzlaşmış olacağız bence. Yani sadece bir beden topluluğu... Et yığınından farkımız kalmayacak ve hiç bir şey yapamadan öylece varlığımızı sürdüreceğiz.Her şey kilitlenecek. Ne kadar ilginçtir ki, ölüm bu kilidin anahtarı. Her şeyi çözen bir anahtar...Ölümün soğukluğunu hissetmek, yaşamın sona ereceğini düşünmek ne kadar ürkütücü gelse de, sonuçta her canlı ölümü tadacaktır.Zaman yaşamakla başlar, yaşamak zamanla biter. İşte bu değişmez bir kanundur.Bu sadece bu dünya hayatı için geçerli olan sebepler zinciri İşte Anahtarla açılacak kapı ile sonsuzluğa merhaba diyebileceksiniz .